Voor mijn werk ontmoet ik elke week nieuwe mama’s, papa’s en gezinnen. Ieder met een eigen verhaal. Voor de één verlopen zwangerschap, bevalling en de eerste weken bijna vanzelf. Voor de ander is het zoeken, voelen en soms ook overleven.
Dat raakt me. Misschien juist omdat ik zelf mama ben en weet hoe verschillend twee ervaringen kunnen zijn. Die verschillen maken me nieuwsgierig. Naar wat er achter de glimlach zit. Naar hoe iemand het moederschap écht ervaart. Zo ontstond het idee voor deze blog.
Lieve Jessie (28 jaar) en Maeve waren weer in de studio, wat een feest! Deze keer niet als newborn maar als een heerlijke baby. Voor de tweede keer dus stond ik samen met deze lieve mama voor de camera. En terwijl we foto’s maakten, bleef één vraag in mijn hoofd hangen: hoe beleeft zij het moederschap?
“Ons gezin bestaat uit mij, mijn vriend en onze dochter Maeve. Thuis doen we veel samen. In het dagelijks leven combineer ik twee werelden die allebei dicht bij mij staan: ik werk in de zorg én ben kapster. Drie à vier dagen per week ben ik aan het werk, de rest van de tijd ben ik thuis bij onze dochter. Die afwisseling past bij mij zorgen voor anderen, maar ook volop aanwezig zijn in ons eigen gezin.”
Een ondernemende moeder dus. Dit maakte me eigenlijk nog nieuwsgieriger. Ik ben ook altijd blijven werken met de komst van mijn jongens en runde het huishouden daarnaast samen met mijn man. Maar eigenlijk was dat voor mij een periode die heel lastig was. Ik vond het toen de kinderen jonger waren, zo rond de 2-4 jaar, moeilijk om alle ballen in de lucht te houden. Het was zeker een mooie periode met veel knuffels en kusjes. Maar ook erg pittig mag ik wel zeggen. Nu ze 5 en 7 zijn, merk ik dat het minder verzorgen is en meer opvoeden. Ook een pittige klus! Maar ik denk dat ik met ons gezin wel in een andere fase zit.
“Het moederschap ervaar ik als een hele bijzondere periode. Het voelt echt alsof je verandert, van jong meisje naar vrouw. Waar ik vroeger onzeker was en vaak bevestiging zocht of ik het wel goed deed, heeft het moederschap mij iets heel waardevols geleerd: je kunt eigenlijk niets fout doen. Je voelt je kindje aan. Dat vertrouwen groeit vanzelf. Het moment waarop ik me het meest “mama” voel, is eigenlijk heel simpel: wanneer ik samen met Maeve ben, haar knuffel en even helemaal in dat moment zit. Dan klopt alles.“
Dat gevoel herken ik wel. Je voelt aan wat je kindje of kindjes nodig hebben. Brengt me terug naar de tijd dat ik ervan overtuigt was dat Tobias zoveel huilde. Te illustratie, ik dacht door een koemelk allergie. Maar volgens de kinderarts was ik een te bezorgde moeder en had maar 1% van de kinderen ook echt die allergie. Lang verhaal kort: hij was voor veel dingen allergisch. Bijzonder hoe je dat als moeder toch aanvoelt.
“Natuurlijk zijn er ook rauwe randjes. Wat ik het lastigst vind aan moeder zijn, is het loslaten van het onbezorgde leven van vóórdat je moeder werd. En de angst met de gedachte dat er iets met haar zou kunnen gebeuren die draag je ineens altijd met je mee.”
Het stukje zorgen maken is inderdaad een gevoel dat ik direct herken. Niemand vertelt je vooraf hoeveel zorgen je kan maken om je kind. Dat is echt een onderbelicht onderwerp in het moederschap denk ik. Zo goed om je hierover uit te spreken. Ik denk namelijk dat veel moeders dit herkennen!
“Wat ik graag eerder had willen weten, is dat je niet dezelfde persoon blijft. Dat het tijd kost om te wennen aan je nieuwe rol en aan de nieuwe gezinssituatie. En dat dat oké is.”
Mooi om te zien hoe Jessie het moederschap ervaart. Als ik kijk naar mijn werk als fotograaf probeer ik die onvoorwaardelijke liefde vastleggen. Het is de manier waarop je kijkt, de manier waarop je tegen je kindje praat, vasthoudt en koestert.
“Foto’s laten maken vind ik daarom ontzettend belangrijk. Niet alleen omdat je kindje zo snel verandert qua uiterlijk, maar vooral omdat je met foto’s even terug kunt naar dat ene moment. Het leven gaat zo snel. Dagen vliegen voorbij en herinneringen vervagen sneller dan je denkt. Hoe zonde zou het zijn om die momenten kwijt te raken? Ik heb zelf veel foto’s van vroeger en ik vind het zó bijzonder om die nu terug te zien. Dat gevoel gun ik onze dochter ook. Ik hoop dat zij later niet alleen ziet hoe klein ze was, maar ook voelt hoe trots wij op haar zijn.“
Daar ben ik het natuurlijk mee eens. Foto’s zijn zo belangrijk. Foto’s zijn zoveel meer dan alleen beelden. Ze vangen momenten die je als moeder vaak pas later écht beseft. De manier waarop je je kind vasthoudt, die kleine hand om je vinger, de blik die je elkaar geeft zonder woorden. In de waan van de dag voelt alles vanzelfsprekend, maar juist deze fases glippen sneller voorbij dan je wilt toegeven. Een herinnering aan hoe het voelde, niet alleen aan hoe het eruitzag. Ze laten je later teruggaan naar dat moment waarop je dacht: dit is het. En misschien is dat wel hun grootste waarde…..dat ze je helpen onthouden wat je nooit kwijt wilt raken.
Liefs Laura
Met mijn fotografie wil ik jou laten inzien hoe mooi je bent, hoe bijzonder de band is die je met je kinderen hebt en hoe jij straalt met liefdevolle mensen om je heen. Ik creëer avontuurlijke herinneringen en laat je de magie in jezelf zien. Dankzij mijn ervaring als pedagoog kan ik jullie verhaal in foto's vangen die voor altijd dierbaar zullen blijven.
Niet zomaar een fotograaf, maar een verteller van verhalen.
